21. yüzyılda, bilimsel bulgular maddenin aslına hiçbir zaman ulaşamayacağımızı kesin olarak kanıtlamıştır.
Ancak, bazı insanlar hala bu durumu anlamazlıktan gelmektedir. Oysa bu, anlamazlıktan veya görmezlikten gelinecek, önemsenmeyecek veya reddedilecek bir bilgi değildir. Aksine, maddenin ne olduğunu bilmek gerçekçi olmanın önemli bir şartıdır.
Bu nedenle, bu konu ile karşılaşan insanların, bu konunun önemini düşünmeleri ve kavramaları çok önemlidir. Maddenin gerçek mahiyetini okuyan bazı insanlar, bu konuya neden bu kadar çok önem verildiğini anlayamadıklarını belirtmektedirler.
Halbuki yukarıda da belirttiğimiz gibi maddenin gerçeğini bilmek gerçekçi olmak için şarttır. Eğer bir kişi "ben ispatlanmış da olsa bu konuyla ilgilenmiyorum. Herşeyin hayal olup olmadığı beni ilgilendirmiyor" diyorsa, burada ciddi bir problem var demektir.
Örneğin bir cisme hiçbir zaman dokunamayacağımız bilimsel olarakta kanıtlanmış olduğu halde, kişi tüm bilimsel bilgilere karşı kafasını kuma gömüp: "hayır ben bardağa dokunuyorum" diyorsa bu gerçek anlamda bir rahatsızlıktır.
Şizofreni hastalarının varsanıları gerçek sanmasıyla, bu durum arasında teknik olarak hiçbir fark bulunmamaktadır.
Hiç kimse bu durumda olmayı kabul etmez, ancak bazı nedenlerle bu konuyu düşünmezler. Düşünmeme sebeplerinin başında ideolojik bağnazlıklar ve boşvermişlik gelir.
İdeolojik bağnazlık yapan kişiler genellikle materyalist insanlardır. Konunun idealizm taraftarlarına ait olduğu gerekçesiyle baştan reddetme eğilimine girerler. Zaten fikri liderlerinden Lenin'de bu konuyu sakın okumayın diye uyarmıştır:
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=451273362965&set=a.451270917965.246803.270839262965&type=1&theater
Ancak materyalist olmayan bazı çevrelerde konuya bağnazca yaklaşabilmektedirler. Bazı müslüman çevreler konuyu İslam'la zıt zannederek marjinal bir fikir olarak düşünürler. Halbuki maddenin gerçeği başta Kuran, hadis ve İslam alimlerinin bizlere bildirdiği çok önemli bir konudur:
https://www.facebook.com/media/set/?set=a.429958752965.213005.270839262965&type=1
Boşvermişlikte konuyu düşünmeme sebeplerinin başında gelir. Bu kişiler yemek, içmek, uyumak, çoğalmak gibi konular ve eğlence dışında hemen herşeye duyarsız kişilerdir. Bir çoğu kendisini her konuda zaten yeterli görür, ancak gerçekte cehalet içersinde boğulmaktadır.
Ancak çok önemli bir nokta vardır. İnsan ne kadar da başını kuma gömse, gerçekler değişmez. Bir insan rüyasında kendisine rüya görüyorsun dendiği zaman ne kadar itiraz ederse etsin, rüyası gerçek olmaz ve elinde sonunda uyanıp gerçeği anlar. Dünyanında aynı bir rüya gibi algılar bütünü olduğunu herkes dünyada hayatından uyandığında, yani ahirette anlayacaktır. Bir Kuran ayetinde Allah şöyle buyurur:
"Andolsun, sen bundan gaflet içindeydin; işte Biz de senin üzerindeki örtüyü açıp-kaldırdık. Artık bugün görüş-gücün keskindir."
(Kaf Suresi, 22)
Dolayısıyla maddenin gerçekte algılar bütünü olduğunu hiç düşünmemiş olmak akılcı insanların tutumu olamaz. Fikri hür, her türlü bağnazlıktan arınmış, duru bir akıl ile veriler biraz incelediğinde konu hemen kavranacaktır.
Herkesin bildiği bir gerçek vardır: Görüntü, ses, koku, tat, dokunma duyusu beyinde hissedilen duyulardır. Yani dış dünyamızı aslında iç dünyamızda yaşarız. Bütün hayatımız, beynimizin içindeki küçük bir mekanda geçer. Dışarıyı, beynimizdeki televizyondan seyrederiz. Beynimize gelen elektrik sinyallerini küçücük bir algı merkezinde koklar, sertlik olarak algılarız. Bir kısım elektrik sinyalleri de beynimizdeki hoparlörde sese dönüşür ve dinleriz. Tüm bunları beynimizin içindeki birkaç santimetreküplük odamızda yaşarız ve hayatımız boyunca o odanın dışına asla çıkamayız. İnsan, kıtalar arası yolculuk yapan bir gezgin de, aya ayak basan bir astronot da, hayatı boyunca köyünden ayrılmamış bir çiftçi de olsa, beynindeki küçük odasının dışında bir yere kıpırdayamaz. Okyanusları, ormanları, gökyüzünü, ayı, güneşi, çiçekleri, meyveleri beynimizdeki bu küçücük odada görür, orada koklar ve seslerini orada dinleriz. Dışarıdaki asıllarına hiçbir zaman ulaşamadan…
Yüzyılımızda, bilimsel bulguların maddenin aslına hiçbir zaman ulaşamayacağımızı kesin olarak kanıtlaması ile bu gerçek daha da ortaya çıkmıştır. Ancak, bazı insanlar hala bu durumu anlamazlıktan gelmektedir. Oysa bu, anlamazlıktan veya görmezlikten gelinecek, önemsenmeyecek veya reddedilecek bir bilgi değildir. Aksine, maddenin ne olduğunu bilmek gerçekçi olmanın önemli bir şartıdır. Bu nedenle, bu konu ile karşılaşan insanların, bu konunun önemini düşünmeleri ve kavramaları çok önemlidir.
Maddenin gerçek mahiyetini okuyan bazı insanlar, bu konuya neden bu kadar çok önem verildiğini anlayamadıklarını belirtmektedirler. Oysa, bu konunun önemi ortadadır. Materyalistleri ürküten, onların tüm fikirlerini yerle bir eden bu gerçeğin önemini, tüm insanlar anlamalı ve herkese de duyurmaya çalışmalıdırlar.
Maddenin ne olduğunun anlaşılması ile, insanlar dünya hayatında bağlandıkları her şeyin, hırslarının, tutkularının boş ve aldatıcı olduğunu kuvvetle hissetmektedirler.
İnsanların kibir ve azametle her türlü insanlık ve ahlak dışı davranışa eğilim gösterdiği bir yüzyılda, kendilerinin ve gözlerinde büyüttükleri insanların birer gölge varlık olduklarını anladıklarında, kibir ve azametlerinin yerini tevazu ve yumuşak başlılık alacaktır.
Tüm bu gelişmeler ise, huzur ve güvenliğin olduğu, cimriliğin ve bencilliğin, acımasız rekabetin ortadan kalktığı toplumlar oluşmasına vesile olacaktır.
Maddenin aslında klasik anlamda var olmadığının anlaşılması çok önemli bir sonuç daha doğurur. Bu materyalist felsefenin çöküşüdür. Materyalizmin doğa yorumu olan “yaşam mücadelesi” kavramı ve sosyal yorumu olan “tez-antitez-sentez çatışması” 19. Ve 20. Yüzyılları kana buladı. Materyalist felsefenin yanlışlığının anlaşılması ile tüm dünyada çatışmaların yerini sevgi, dayanışma ve hoşgörü alacaktır.
Bu albümde Maddenin Gerçeğinin anlaşılmasının neden önemli bir konu olduğu çok fazla yönden açıklanacaktır.
